MOOIE ROOIE

Deze meneer hield mij staande op de terugreis vanuit Eenrum en vroeg of hij een interview mocht afnemen en of hij wat mocht plaatsen op zijn site. Dit is het geworden: https://mijnhogeland.nl/ mijn Hogeland

Daar staat hij dan, ingepakt en klaar om naar huis te gaan. Ondanks dat het af en toe wel fris was hebben we wel genoten om deze camping van het NTKC. En nu is alles getest voor de reis naar Bretagne. De dag voordat ik naar huis zou kwam de kampmeester bij mij en zei: ik moet weg, dus hier is het vaantje en de sleutels en vanaf nu ben jij de kampmeester. Gelukkig was de voorzitter aan het werk op de camping, er moest een wc pot vervangen worden, en hij heeft mij wegwijs gemaakt in de taak van een kampmeester. Dus dat weet ik nu ook voor het geval ik elders weer eens tot kampmeester wordt gebombardeerd. Op deze camping,s gebeurt alles door vrijwilligers en je moet lid zijn om daar te kunnen kamperen. De kampmeester regelt de inschrijvingen en is aanspreekpunt voor een ieder die verblijft op de camping. Ga je als laatste weg dan ben jij degene die de boel afsluit/opruimt en de sleutel in het sleutelkastje opbergt. Ook het leger was zeer aktief en hadde...

In de herkansing en nu op camping 't Aagt in Eenrum. Vandaag dit shirt aan wat ik heb gekregen van Yulia en zo kijk ik ook tegen het fietsen aan met de mooierooie. Gewoon doen! Toen ik vertrok begon Luna steeds te piepen, heb toen haar de riem om gedaan zodat ik vanaf het stuur haar duidelijk kon maken dat ze niet mocht piepen. Uiteindelijk leverde dat wel resultaat op maar zal het de komende tijd moeten herhalen totdat ze het echt door heeft. Onderweg een broodje gegeten bij de spoorwegovergang bij Adorp, voor sommige lezers wel bekend. Ik moest dus naar Winsum en reed dus op de F361, de fietssnelweg tussen Winsum en Groningen. En Luna kon de poten even strekken. En dit was mijn uitzicht, iets met laaghangende wolken. Mooi om te zien. Gelukkig heb ik het de hele fietstocht droog gehouden. Onderweg kwam ik dit kunstwerk tegen. Had hem al vaker gezien, vanaf dit punt lijkt het op een kerk. Maar rij je verder dan...

Dag lieve lezers. Vandaag 12 mei 2026 is mijn eerste tocht weer met de mooierooie en dit keer dan ook voor het eerst met een hond. Het is nog maar een pup en ze is nu bijna 5 maanden. Heb speciaal voor haar een andere fiets aangeschaft zodat ze achterop mee kan en ook dat de caravan mee kan. Ze moet nog wennen aan lange stukken fietsen maar dat gaat wel komen. Deze reis geen uitdagingen dus kon gewoon doorfietsen en genieten. Allereerst van deze ooievaar met 2 jongen. Fantastisch om te zien: En dan mijn eerste pauze met koffie. Ik kan daar enorm van genieten: En Luna kon daar even de poten strekken: En wat is het weer heerlijk om opstap te zijn. Die enorme vrijheid die je dan voelt is niet te beschrijven en dit uitstapje is ook even alles uitproberen, kijken of alle spullen het nog doen en hoe de hond zich houd. Maar vandaag ging voorbeeldig. En dan fiets je op dit soort paden door het bos en je komt geen mens tegen. Heel apart. ...

Ik stond vanmorgen op en het was koud en nat, ook Juna vond het op de grond van de caravan te koud en was op bed gekropen. Eerst maar een kopje koffie zetten en een broodje eten, toen met Luna om, maar ik kon maar niet warm worden. Ben naar een hotel gefietst en daar een cappuccino besteld met wat lekkers en daar een tijdje gezeten om warm te worden. Toen bedacht ik ook, vind ik dit nu leuk???? NEE. Dus ik besloot om de boel op te ruimen en naar huis te gaan. Inpakken, luifel plat en nat mee naar huis. En dan fietsen en regen en koud, blij dat ik dit had besloten. Dus de tocht was zo snel mogelijk naar huis. Zelf Juna ging maar slapen in haar bak terwijl ze nat werd. Thuis de luifel uit gehangen om te drogen, wonder boven wonder scheen hier de zon en was het gewoon lekker buiten. Maar wanneer de ☀️ weg was, was het maar koud en was ik blij dat ik naar huis ben gegaan. Ook Luna was blij dat ze thuis was ook al heeft ze zich zeer goed verma...